liczniki www

Lista Lekarzy posiadających uprawnienia
do przeprowadzenia odczytu zdjęcia radiologicznego RTG

 
            

dr Jan Siembieda
Akademia Rolnicza

Klinika Chirurgii Zwierząt
Pl. Grunwaldzki 51

50-366 Wrocław

tel. 71 320 54 90

 

dr Piotr Sieczko

Centrum Weterynarii "Ekovet"

ul. Metalowców 29b

54-156 Wrocław
tel. 71 373 83 50 52

 

lek. wet. Maciej Gogulski
Przychodnia Weterynaryjna

ul. Główna 22

62-023 Borówiec (k/Poznania)

tel. kom. 608 244 949

 

dr Grzegorz Wąsiatycz
Klinika Weterynaryjna

ul. Księcia Mieszka I 18

 61-689 Poznań
tel. 61 826 71 83

 

dr Renata Komsta
Akademia Rolnicza

Zakład Radiologii i Ultrasonografii
ul. Głęboka 30

20-612 Lublin

 tel. 81 445 61 54

 

prof. dr hab. Stanisław Koper
Akademia Rolnicza

 Zakład Radiologii i Ultrasonografii
ul. Głęboka 30

 20-612 Lublin

tel. 81 445 61 54

 

prof. dr hab. Marek Nowicki
Przychodnia Weterynaryjna dla Małych Zwierząt DOGMED s. c.

Al. Wojska Polskiego 46
10-229 Olsztyn

tel. kom. 696 543 497

 

dr Tadeusz Narojek
Gabinet Weterynaryjny

ul. Puławska 478

02-884 Warszawa

tel. kom. 601 478 478

 

lek. wet. Paweł Benkowski

Przychodnia Weterynaryjna

Benkowski & Hajdo

ul. Apisa 1

81-601 Gdynia

tel.  58 624 90 00

tel. kom. 502 508 863

 

lek. wet Maciej Malec

Przychodnia Weterynaryjna

Al. Zwycięstwa 11

83-110 Tczew
             tel. 58-777-00-33,

tel. kom. 602-366-563

WZORZEC

WZORZEC I CHARAKTERYSTYKA

 

OWCZAREK NIEMIECKI DŁUGOWŁOSY W ZOND

Wzorzec owczarka niemieckiego długowłosego jest praktycznie taki sam jak owczarka krótkowłosego i tak samo jest oceniany na wystawach. Zmianą jest oczywiście długi włos i włos ten powinien być z gęstym podszerstkiem, niepożądany jest włos falowany. Nie dopuszcza się do hodowli psy i suki z włosem lejącym się, z przedziałkiem na grzbiecie( jest to brak podszerstka). Drugą istotną zmianą jest wzrost. Owczarek niemiecki długowłosy jest wyższy lecz muszą być zachowane proporcje do długości. W ZOND obowiązujące wymiary to: pies 62 - 67 cm wzrostu w kłębie suka 57 - 62 cm wzrostu w kłębie, uwzględnia się plus-minus 1 cm. W parze ze wzrostem idzie też inna waga. Po wielu latach hodowli i obserwacji można przyjąć, że owczarek niemiecki długowłosy jest cięższy od krótkowłosego o około 10 kg i tak suka ok. 40 kg, pies ok. 50 kg waga ta dotyczy psów i suk wychowanych po rodzicach długowłosych. Inna jest waga u psów i suk urodzonych po rodzicach krótkowłosych ze Związku Kynologicznego, są one lżejsze często w wadze krótkowłosego lub 2-5 kg cięższe. Celem Związku jest hodowla owczarka niemieckiego długowłosego tego cięższego o mocnym kośćcu, owczarka, który samym wyglądem budzi respekt. Na takiego owczarka jest największe zapotrzebowanie wśród nabywców.

WYGLĄD OGÓLNY:

Owczarek niemiecki jest psem średniej wielkości, o nieco wydłużonej, lecz zwartej sylwetce, dobrze umięśnionym i suchym.

WAŻNE PROPORCJE:

Wysokość w kłębie: pies od 60 do 65 cm, suka od 55 do 60 cm. Długość tułowia jest o 10 - 17% większa od wysokości w kłębie.

ZACHOWANIE /CHARAKTER:

Owczarek niemiecki musi być zrównoważony, pewny siebie, oddany właścicielowi, łagodny (o ile nie zostanie sprowokowany), czujny i łatwy do wyszkolenia. Cechy te, połączone z odwagą, ciętością i twardością charakteru czynią z niego dobrego psa do towarzystwa, obrońcę, stróża, psa policyjnego i pasterskiego.

GŁOWA:
Klinowata, proporcjonalna do tułowia. Jej długość wynosi około 40% wysokości w kłębie. Jest sucha i szeroka między uszami; nie może być ani ciężka, ani zbyt długa. Czoło, oglądane z przodu i z boku, jest trochę zaokrąglone, bruzda czołowa nieznaczna.

Mózgoczaszka: tej samej długości co trzewioczaszka. Szerokość mózgoczaszki mniej więcej równa jej długości, nieznacznie zwęża się w kierunku kufy. Stop umiarkowany.

Trzewioczaszka: Kufa klinowata, szczęki mocne, grzbiet nosa prosty; niepożądany wygarbiony ani wklęsły. Wargi suche, przylegające, ciemne. Trufla nosa zawsze czarna.

Uzębienie: Mocne, zdrowe i kompletne - 42 zęby zgodnie ze wzorem zębowym. Zgryz nożycowy, to znaczy siekacze górnej szczęki znajdują się ciasno przed siekaczami żuchwy. Zgryz cęgowy, przodozgryz i tyłozgryz są wadliwe. Wadą jest także ustawienie siekaczy w linii prostej i duże odstępy między zębami. Kości szczęk dobrze rozwinięte.

Oczy Średniej wielkości, kształtu migdała, trochę skośnie ustawione, nie wyłupiaste, możliwie jak najciemniejsze. Oczy jasne niepożądane, gdyż zmieniają wyraz psa.

Uszy Średniej wielkości, stojące, spiczasto zakończone, skierowane małżowinami do przodu i równolegle wobec siebie, mogą być tak ruchu, jak w spoczynku położone płasko do tyłu. Uszy miękkie lub obwisłe są wadliwe.

SZYJA:
Mocna, dobrze umięśniona, bez podgardla. Ustawiona pod kątem około 45 stopni w stosunku do linii grzbietu.

TUŁÓW:
Górna linia płynnie przebiega od nasady szyi przez kłąb i lekko opada w kierunku zadu, który także jest lekko spadzisty. Grzbiet mocny, prosty i dobrze umięśniony. Lędźwie szerokie, mocne, dobrze umięśnione. Zad długi i lekko spadzisty, pod kątem około 23 stopni do poziomu, płynnie przechodzi w nasadę ogona.

Klatka piersiowa Szeroka, o długim mostku. Głębokość klatki piersiowej wynosi 45 do 48% wysokości w kłębie. Żebra umiarkowanie wysklepione. Wadliwe są zarówno klatka beczkowata, jak i płaska.

OGON:
Sięga co najmniej do stawu skokowego, ale nie dalej niż do połowy długości śródstopia. Noszony szablasto, w ruchu i przy pobudzeniu może być wzniesiony wyżej, ale nie powyżej linii grzbietu. Sierść na ogonie tworzy niewielką szczotkę. Jakiekolwiek zabiegi chirurgiczne, mające na celu korekcje ogona, są zabronione.

KOŃCZYNY:

Kończyny przednie: Widziane z boku proste, widziane z przodu - idealnie równolegle.

Łopatki: Tej samej długości, co ramię, tworzą z nim kąt ok. 90 stopni (idealnie), w praktyce do 110 stopni. Łopatka i ramię dobrze umięśnione i przylegające do tułowia.

Łokcie: Nie mogą być wykręcone na zewnątrz, ani do wewnątrz, tak w postawie, jak i w ruchu.
Przedramiona: Proste, suche, dobrze umięśnione, równoległe jedno wobec drugiego.

Śródręcza: Ich długość wynosi około 1/3 długości przedramienia; są nachylone względem niego pod kątem 20 do 22 stopni. Śródręcza zbyt skośnie ustawione lub zbyt pionowe są wadliwe, ponieważ zmniejszają wytrzymałość.

Łapy: Raczej okrągłe, zwarte i dobrze wysklepione, opuszki mocne, pazury mocne i ciemne.

Kończyny tylne: Trochę odstawione do tyłu, oglądane z tyłu - równoległe względem siebie.

Uda: Szerokie i dobrze umięśnione.

Podudzia: Mniej więcej tej samej długości, co uda, tworzą z nimi kąt około 120 stopni.

Stawy skokowe: Mocne i wyraźne.

Śródstopia: Pionowe.

Łapy: Zwarte, lekko wypukłe, opuszki twarde i ciemne, pazury mocne, ciemne i wysklepione.

RUCH:
Owczarek niemiecki porusza się kłusem, a odpowiednie i harmonijne kontowanie pozwala na dobry wykrok kończyn przednich i daleki zasięg kończyn tylnych, przy zachowaniu pewnej linii grzbietu. Niewskazane jest zbyt głębokie kontowanie kończyn, bo zmniejsza ono wytrzymałość ruchu. Prawidłowo zbudowany i kontowany owczarek porusza się przestrzennym, wydajnym i niskim kłusem, który wydaje się niezmordowany. W ruchu głowa jest wysunięta ku przodowi, ogon lekko wzniesiony, a linia górna powinna bez większych zaburzeń przebiegać płynnie od końców uszu aż do końca ogona.

OKRYWA WŁOSOWA:

Skóra: Niezbyt ściśle przylegająca, ale bez fałd.

Sierść: Składa się z twardego włosa okrywowego i podszerstka. Włos okrywowy powinien być gęsty, twardy i przylegający. Na głowie, uszach, przednich stronach kończyn i łapach włos krótki i gęsty. Na tylnych stronach kończyn, do śródręcza i stawu skokowego, włos nieco dłuższy, na udach tworzy niewielkie portki.

Maść: Czarna z podpalaniem w odcieniu czerwonawym, płowym, żółtym lub jasnoszarym. Jednolicie czarne lub szare, śniade, czaprakowe - z maską. Biała plamka na piersi i jaśniejsza maść na wewnętrznej stronie nóg dopuszczalne, ale niepożądane. Nos zawsze czarny, bez względu na umaszczenie. Brak maski, bardzo jasne oczy, jasne lub białe znaczenia na piersi i wewnętrznej stronie nóg, jasne pazury lub rudy koniec ogona należy oceniać jako niedostatki pigmentacji. Podszerstek szary, z wyjątkiem psów jednolicie czarnej maści. Niedopuszczalna maść biała.

WZROST:

psy: Wysokość w kłębie od 60 do 65 cm, waga od 30 do 40 kg.

suki: Wysokość w kłębie od 55 do 60 cm, waga od 22 do 32 kg.

WADY:
Wszystkie odstępstwa od tego, co podano powyżej, powinny być traktowane jako wady, powodujące odpowiednie obniżenie oceny.

WADY DUŻE:

- Wszelkie odchylenia od wzorca, mające znaczny wpływ na użytkowość psa.

- Uszy nisko osadzone, miękkie, nie dość sztywne, załamane.

- Znaczne braki pigmentacji.

- Braki zębowe, które nie są wadami dyskwalifikującymi.

- Wszelkie odchylenia od nożycowego zgryzu, które nie są wadami dyskwalifikującymi.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

- Agresja, lękliwość, nerwowość.

- Stwierdzenie dysplazji w stopniu ciężkim.

- Wnętrostwo jedno- lub obustronne, niedostatecznie rozwinięte jądra.

- Ślady korekcji uszu lub ogona.

- Wyraźne wrodzone lub nabyte wady budowy.

- Braki zębowe: brak jednego przedtrzonowca P3 i jeszcze jednego zęba, brak kła, przedtrzonowca P4, trzonowca M1 lub M2, brak 3 lub więcej jakichkolwiek zębów.

- Zgryz: tyło zgryz większy niż 2 mm, przodozgryz, wszystkie siekacze w zgryzie cęgowym.

- Wysokość poniżej wzorcowej lub większa o ponad 1 cm od wzorcowej

ALBINIZM

- Maść biała, nawet i z czarną pigmentacją.

- Włos kosmaty - długi, miękki, nastroszony włos okrywowy z podszerstkiem, frędzle na kończynach, pióro na ogonie, obfite portki, długi włos na uszach.

- Włos jedwabisty - długi, miękki włos okrywowy bez podszerstka, często z przedziałkiem na grzbiecie, z frędzlami i piórem.

UWAGA: Samce muszą mieć dwa jądra

BIAŁY OWCZAREK SZWAJCARSKI

Wygląd: biały, silny, dobrze umięśniony pies, średniej wielkości, o stojących uszach, o wydłużonym formacie, eleganckiej, harmonijnej budowie.

Rozróżniamy dwie odmiany tej rasy : psy krótkowłose i długowłose.

Wzrost                                                              Waga

Psy : 60 - 66 cm                                                Psy : ok 30 - 40 kg

Suki : 55 - 61 cm                                              Suki : ok. 25 - 35 kg

Głowa: mocna, delikatnie rzeźbiona, proporcjonalna do ciała. Widziana z góry i z dołu ma formę klina.

Nos: średniej wielkości, czarna pigmentacja wysoce pożądana, wargi możliwie najczarniejsze.
Szczęki - zęby: uzębienie kompletne, osadzone prostopadle do szczęk, zgryz nożycowy.
Oczy: w kształcie migdałów, średniej wielkości, lekko skośne, koloru brązowego do ciemno brązowego, powieki dobrze dopasowane do gałki ocznej, czarne brzegi powiek wysoce pożądane.

Uszy: wysoko osadzone, dość duże, doskonale stojące, równolegle, skierowane do przodu, w kształcie zaokrąglonych trójkątów.

Szyja: średniej długości, dobrze umięśniona.

Tułów: mocny, dobrze umięśniony, kłąb wyraźnie zaznaczony, klatka piersiowa dobrze wysklepiona

Kończyn : przednie proste, umiarkowanie rozstawione, widziane z profilu dobrze kątowane, łokcie przylegające, łopatka długa, tworząca odpowiedni kąt z ramieniem. Tylne widziane z tyłu proste i równolegle, średnio rozstawione, widziane z profilu dobrze kontowane, udo średniej długości, mocno umięśnione, podudzie średnio długie, skośne.

Ogon: gęsto owłosiony, w kształcie szabli, zwężający się ku końcowi, osadzony dość głęboko, sięga co najmniej do stawu skokowego, w spoczynku zwisa prosto, lub z lekkim szablastym wygięciem, w ruchu noszony wyżej, ale nigdy powyżej grzbietu.

Wady:
*lekkie: obecność delikatnych jasnych znaczeń na nosie, wargach, powiekach,
delikatne ciemne zaznaczenia na końcówkach uszu, palcach, ogonie.

*poważne: brak wdzięku, kwadratowa sylwetka, niewystarczająco zaznaczone piętno płci (obojnactwo), brak więcej niż dwóch przedtrzonowców, opadające uszy, półstojące lub złamane ucho, linia grzbietu mocno pochyła jak u owczarka niemieckiego ( mocne kontowanie), ogon zakręcony, połamany, noszony ponad grzbietem, obecność znaczeń jasnopłodowych z czarnym nalotem, znaczenia żółtawe lub brunatne.

*eliminujące : osobniki lękliwe, agresywne, oko niebieskie lub kuliste, całkowity brak pigmentacji, albinizm, brak jednego jądra.

Prezentujemy również szczegółowy wzorzec FCI

Wzorzec FCI nr 166 Pochodzenie: Niemcy  (data publikacji obowiązującego wzorca 23.03.1991)

*Użytkowanie: Wszechstronny pies użytkowy, pasterski i służbowy.

*Klasyfikacja FCI: grupa 1 - Psy pasterskie i zaganiające. Sekcja 1 - Psy pasterskie. Próby pracy wymagane.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:

Wzorzec owczarka niemieckiego opracowany został przez Walne Zgromadzenie Członków Verein fur Deutsche Schaferhunde (SV) e.V., które miało miejsce we Frankfurcie nad Menem w dniu 20 września 1899 roku, na podstawie propozycji Meyera i von Stephanitza. Uzupełnienia do pierwotnego tekstu wprowadzone zostały na walnych zgromadzeniach w dniu 28 lipca 1901 i 17 września 1909, na posiedzeniu Zarządu SV w Wiesbaden 5 września 1930 i Komisji Hodowlanej i Zarządu SV w dniu 25 marca 1961, a także przez Światową Unię Klubów Owczarka Niemieckiego 30 sierpnia 1976 i 23 marca 1991.


WAŻNE!!!

PRZESTRZEGAMY CZŁONKÓW I NOWYCH NABYWCÓW SZCZENIAKÓW PRZED ZAKUPEM PSÓW Z DOKUMENTAMI NIEUZNAWANYMI PRZEZ ZARZĄD ZWIĄZKU OWCZARKA NIEMIECKIEGO DŁUGOWŁOSEGO.SĄ TO: KMPR, ZHPiKR, ZWKiPR, ORAZ ŻADNEJ INNEJ ORGANIZACJI NIENALEŻĄCEJ DO PUK, FCI, ZKwP. JEŻELI NIE JESTEŚ PEWIEN DANEJ ORGANIZACJI ZADZWOŃ DO NAS - POMOŻEMY CI W WYBORZE.

 

PAMIĘTAJ !!!
Drogi Hodowco Pamiętaj ,ze jesteś zobowiązany wydawać szczenięta po:

- szczepieniu

- kilkukrotnym odrobaczeniu

- po ukończeniu 7 tygodnia życia.





Prawidłowe wystawienie owczarka nienieckiego to nie lada wyzwanie, prawdziwa sztuka dla przeciętnego wystawcy. Przede wszystkim trzeba być posiadaczem bardzo dobrego psa i od początku uczyć szczenie podstawowych zachowań psa wystawowego. Uczymy psa prezentowania się na ringu tj. dynamicznego kłusu, stania w pozycji wystawowej, pamiętajcie jednak, że szczenie nie potrafi długo skupić uwagi na nauce, dlatego czas trwania lekcji na początek, krótki. Potem stopniowo ten czas wydłużamy, bardzo ważne aby po każdym ćwiczeniu pochwalić i nagrodzić szczenie. Kłusowanie też stopniowo wydłużamy w czasie i np. po jednym okrążeniu ringu robimy przerwę w bieganiu i ustawiamy psa w pozycji wystawowej. Dobrze przygotowany pies na rozkaz stój! staje bez względu na okoliczności. Pies wystawowy musi mieć nie tylko dobrą budowę anatomiczną, ale także doskonały aparat ruchu i pewny, zrównoważony charakter bo tylko taki pies może mieć miejsce na podium. Piękny anatomicznie pies ale... nie przygotowany do wystawy, przerażony i nie obeznany z ringiem (bo nie trenowany do wystaw), ciągnięty na siłę przez wystawiającego, zestresowany, rzucający się na inne psy nie ma szans na dobre zaprezentowanie się w ringu, a co za tym idzie na zajęcie czołowej lokaty. Należy pamiętać, że wystawiany owczarek musi być w odpowiedniej kondycji fizycznej i psychicznej, wybiegany = dobrze umięśniony, (nie zapasiony). Pies powinien być nauczony spokojnego pokazywania uzębienia, samiec powinien pozwolić sprawdzić czy w worku mosznowym znajdują się oba jądra. Ważne jest aby wystawiany pies czuł się na ringu swobodnie, chętnie biegał i dobrze współpracował z wystawiającym. Zdarza się, że właścicielom brakuje obiektywizmu i jeśli wystawiany przez nich pies nie uzyska lokatowego miejsca czują się zawiedzeni i rozżaleni, że ich pupil nie zajął pierwszego miejsca bo przecież (wg ich oceny) był ładniejszy od zwycięzcy. Na ostateczną ocenę mają wpływ wszystkie w/w cechy tj. budowa anatomiczna, doskonały, dynamiczny ruch w kłusie. Ostateczna decyzja należy do sędziego ringowego i jest ona nieodwracalna. Nas wystawców obowiązuje sportowe zachowanie. Tekst - Ewa Kibało

Prawidłowa postawa wystawianego psa.














PORADY

Copyright zond.eu